Leven in de marge

Een tijdje terug ontving ik een mailtje van ene Vincent. Hij liet weten dat hij een boek had geschreven en hoopte dat wij er aandacht aan wilden besteden. Af en toe krijgen we bij Atalanta manuskripten toegezonden van mensen die zomaar wat uitgeverijen proberen, of van mensen die heel bewust voor Atalanta kiezen, omdat ze hun werk wel in ons fonds vinden passen. Ik moet ze dan teleurstellen, want ten eerste zijn we heel krities, ten tweede hebben we helemaal geen tijd om ook nog dingen van anderen uit te geven! Wie weet, ooit, als onze eigen plannetjes allemaal uitgevoerd zijn - maar dikke kans dat er dan alweer talloze nieuwe plannen in de kast liggen te wachten! Maar gelukkig: Vincent bleek zijn  boek zelf al te hebben uitgegeven. Bij Koopman & Kraaijenbrink Publishing. Het klinkt een beetje saai en kommersieel, maar hier krijgen mensen die iets willen (laten) uitgeven wel mogelijkheden. Deze uitgeverij geeft namelijk ‘iedere schrijver de kans om zijn verhalen of gedichten in boekvorm te publiceren.’ Ik vind dat een heel anarchisties uitgangspunt! (Wel vraag ik me ook meteen af wat zo'n uitgeverij doet met bijvoorbeeld extreem rechtse of anderszins verwerpelijke schrijfsels…) Kwa oplages werken ze eigenlijk vergelijkbaar met Atalanta. Wij kopiëren, en het voordeel daarvan is, in vergelijking met gewoon drukken, dat een kleine oplage niet relatief duurder is dan een grote. Of wij nu 25 of 1000 boekjes maken, de onkosten blijven gelijk. Zo ook met Printing On Demand, waarmee K&KP werkt. Voor meer informatie hierover kan je kijken op de site: www.DEuitgeverij.nl.

Het boek dat Vincent geschreven heeft heet 'Leven in de marge'. Het is op wit papier, en zo goed gelijmd dat het moeilijk openslaat. Maar dat alles vergeet je als je er in begint te lezen. Het verhaal gaat over Aysel, een jonge Turkse vrouw die naar Nederland komt. Een van de sterke kanten van het verhaal vind ik dat het niet over een extreme situatie gaat, maar dat het laat zien dat mensen die niets uitzonderlijks doen wel in extreme moeilijkheden kunnen komen in een zogenaamd beschaafd land als Nederland. Natuurlijk was dat als het goed is al aan iedereen bekend. Maar hoe algemener iets gebracht wordt, hoe makkelijker mensen zich er voor af kunnen sluiten. Bijna iedereen in Nederland leefde mee met de familie Gümüs, die schandalig genoeg toch het land uitgezet werd. In Frieslân speelt op het moment een affaire met een vrouw uit een afrikaans land, die niet over een geboortebewijs beschikt, waardoor zij niet kan trouwen met de boer waarmee zij al jarenlang samen woont en kinderen heeft. Terwijl haar moeder en haar school haar geboortedatum bevestigden, blijven de ambtenaren kil en formeel reageren: ze heeft niet de juiste papieren en moet dus het land uit. Maar het hele dorp staat achter de boer en zijn vrouw, en de kerk heeft opvang beloofd. Ik weet zeker dat bijna iedereen dit gedoe onmenselijk, belachelijk enzovoort vindt, terwijl ook de meeste mensen

http://www.antenna.nl/atalanta