LEVEN IN DE MARGE

Home

Vincent

Verblijfs- vergunning

Hoofdstuk1

Recensies

Links



Leven in de Marge
- Bitter Bonds - Guldensporenslag - Etty:The Letters and Diaries of Etty Hillesum - Recommended Reading

We invite members to submit reviews of books which they consider worthwhile.
We nodigen onze leden uit om recensies in te sturen van boeken die ze de moeite waard vinden.


Leven in de Marge.
door: Vincent.

Koopman & Kraaijenbrink.
ISBN 90-75675-17-8
Te Bestellen:
www.DEuitgeverij.nl

Nooit geweten hoe lesbiennes ‘het doen,’ en nu ik Leven in de Marge heb gelezen weet ik het. Voor de passief-nieuwsgierigen onder ons is het alleen daarom al ‘een moet-je-lezen-boek.’ Leven gaat grotendeels over de liefde tussen twee Amsterdamse werksters, beiden illegale vreemdelingen; eentje uit Egypte en eentje uit Turkije.

Aysel, de Turkse ging naar Nederland om Nuray, haar vriendin, actief in een politieke beweging, te laten overkomen en dan samen verder door het leven te gaan. Beide dames hadden elkaar op de universiteit van Istanbul leren kennen en omdat voor hen openlijk samenleven niet mogelijk was, besloten ze dat Aysel naar Nederland zou gaan om daar een baan en woonruimte te zoeken. De keuze viel op Nederland omdat Aysels tante er een baan heeft. Eenmaal in Nederland ontdekte Aysel dat haar tante werkster is, dat zij zelf als illegale geen boeken uit de bibliotheek kan lenen, geen ziekteverzekering kan afsluiten en niet heen en weer naar Turkije kan reizen.

Eenmaal gesetteld in Amsterdam komt Aysel erachter dat Nuray niet van plan is om naar Amsterdam te komen, maar haar studie gaat afmaken en een andere partner heeft. Groot verdriet, maar dan leert ze Sabah, een Egyptische kennen, een meisje dat wat je noemt een echte vluchtelinge is, niet voor politiek, maar voor huiselijk geweld. De dames huren uiteindelijk samen een huisje, werken als schoonmaaksters, maar dan, als ze beginnen hun status te legaliseren, loopt het helemaal mis. Aysel moet terug naar Turkije en wordt daar later met een afgesneden keel in een bordeel gevonden. Noodgedwongen gaat Sabah verder door het leven met een goeiige Nederlandse man. Hoe het verder met Nuray gaat en haar strijd om zaken in Turkye te verbeteren, komen we niet te weten.

Vincent beschrijft de geschiedenis van deze twee jonge vrouwen in Amsterdam in een soort jeugdboekenstijl. Hij schreef me desgevraagd dat alles wat de vrouwen meemaken, is gebaseerd op verhalen die hij hoorde toen hij in Amsterdam Nederlandse les gaf aan illegale en legale vreemdelingen.

Wat mij betreft is het een boekje dat gelezen zou moeten worden op middelbare scholen, en misschien ook nog wel aan universiteiten in Turkije en in Nederland. Als je iets doet, bereid je dan behoorlijk voor. Ga niet je hele leven in de waagschaal stellen voor een of andere relatie, of die nu homo- of heteroseksueel is. Alles opgeven voor een onbekommerd seksleven, is dat wel de moeite waard? De vrijheid die door Aysel wordt geroemd, houdt niet veel meer in dan uitslapen, televisiekijken (maar goed, boeken lenen kon ze niet) en op terrasjes zitten – openlijk homo zijn is ook in Amsterdam niet voor iedereen weggelegd.

Nederlandse scholieren en mevrouwen die hun huis laten schoonmaken, zouden zich moeten realiseren dat er illegale jongeren (en ouderen) rondlopen die om zwaarwegende overwegingen in een land terechtkomen waar ze weinig van weten en ze niet voor in de gelegenheid waren om zich te informeren. Die mensen komen in een zwart circuit terecht, mogen schoonmaken en verder niet: geen boeken lenen, geen verzekering afsluiten, enz..

In Nederland is er al veel strijd geleverd voor vrouwenstemrecht, voor goede arbeidstijden, voor schoon water, noem maar op. Een menswaardig bestaan voor 'eenieder hier te lande' die laat zien een bijdrage te willen leveren, is nóg wel een strijd waardig! Wat dat betreft is Leven in de Marge een bede te noemen. Niet om geld, maar om aandacht voor het soms smartelijke leven van illegalen.

De auteur, Vincent, is 45 jaar oud, gaf tien jaar Nederlandse taalles aan buitenlandse volwassenen. 'In het begin zaten er nog veel illegalen bij mij in de klas. Na 1998 werd dit verboden. Ik heb mijn boek geschreven aan de hand van wat de cursisten mij op school vertelden. Vaak waren dat steeds weer dezelfde verhalen.'

Mary Eggermont

http://www.caans-acaen.ca/News/reviews.html