Home
Vincent
Verblijfs- vergunning
Hoofdstuk1
Recensies
Links
|
Leven in
de Marge
- Bitter Bonds - Guldensporenslag - Etty:The Letters and Diaries of Etty Hillesum
- Recommended Reading
We invite members to submit reviews of books which they
consider worthwhile.
We
nodigen onze leden uit om recensies in te sturen van boeken die ze de
moeite waard vinden.
Leven in de Marge.
door: Vincent.
Koopman & Kraaijenbrink.
ISBN 90-75675-17-8
Te Bestellen: www.DEuitgeverij.nl
Nooit
geweten hoe lesbiennes ‘het doen,’ en nu ik Leven in de Marge
heb gelezen weet ik het. Voor de passief-nieuwsgierigen onder ons is
het alleen daarom al ‘een moet-je-lezen-boek.’ Leven gaat
grotendeels over de liefde tussen twee Amsterdamse werksters, beiden
illegale vreemdelingen; eentje uit Egypte en eentje uit Turkije.
Aysel, de Turkse ging naar Nederland om Nuray, haar vriendin, actief
in een politieke beweging, te laten overkomen en dan samen verder door
het leven te gaan. Beide dames hadden elkaar op de universiteit van
Istanbul leren kennen en omdat voor hen openlijk samenleven niet
mogelijk was, besloten ze dat Aysel naar Nederland zou gaan om daar
een baan en woonruimte te zoeken. De keuze viel op Nederland omdat
Aysels tante er een baan heeft. Eenmaal in Nederland ontdekte Aysel
dat haar tante werkster is, dat zij zelf als illegale geen boeken uit
de bibliotheek kan lenen, geen ziekteverzekering kan afsluiten en niet
heen en weer naar Turkije kan reizen.
Eenmaal gesetteld in Amsterdam komt Aysel erachter dat Nuray niet van
plan is om naar Amsterdam te komen, maar haar studie gaat afmaken en
een andere partner heeft. Groot verdriet, maar dan leert ze Sabah, een
Egyptische kennen, een meisje dat wat je noemt een echte vluchtelinge
is, niet voor politiek, maar voor huiselijk geweld. De dames huren
uiteindelijk samen een huisje, werken als schoonmaaksters, maar dan,
als ze beginnen hun status te legaliseren, loopt het helemaal mis.
Aysel moet terug naar Turkije en wordt daar later met een afgesneden
keel in een bordeel gevonden. Noodgedwongen gaat Sabah verder door het
leven met een goeiige Nederlandse man. Hoe het verder met Nuray gaat
en haar strijd om zaken in Turkye te verbeteren, komen we niet te
weten.
Vincent beschrijft de geschiedenis van deze twee jonge vrouwen in
Amsterdam in een soort jeugdboekenstijl. Hij schreef me desgevraagd
dat alles wat de vrouwen meemaken, is gebaseerd op verhalen die hij
hoorde toen hij in Amsterdam Nederlandse les gaf aan illegale en
legale vreemdelingen.
Wat mij betreft is het een boekje dat gelezen zou moeten worden op
middelbare scholen, en misschien ook nog wel aan universiteiten in
Turkije en in Nederland. Als je iets doet, bereid je dan behoorlijk
voor. Ga niet je hele leven in de waagschaal stellen voor een of
andere relatie, of die nu homo- of heteroseksueel is. Alles opgeven
voor een onbekommerd seksleven, is dat wel de moeite waard? De
vrijheid die door Aysel wordt geroemd, houdt niet veel meer in dan
uitslapen, televisiekijken (maar goed, boeken lenen kon ze niet) en op
terrasjes zitten – openlijk homo zijn is ook in Amsterdam niet voor
iedereen weggelegd.
Nederlandse scholieren en mevrouwen die hun huis laten schoonmaken,
zouden zich moeten realiseren dat er illegale jongeren (en ouderen)
rondlopen die om zwaarwegende overwegingen in een land terechtkomen
waar ze weinig van weten en ze niet voor in de gelegenheid waren om
zich te informeren. Die mensen komen in een zwart circuit terecht,
mogen schoonmaken en verder niet: geen boeken lenen, geen verzekering
afsluiten, enz..
In Nederland is er al veel strijd geleverd voor vrouwenstemrecht, voor
goede arbeidstijden, voor schoon water, noem maar op. Een menswaardig
bestaan voor 'eenieder hier te lande' die laat zien een bijdrage te
willen leveren, is nóg wel een strijd waardig! Wat dat betreft is
Leven in de Marge een bede te noemen. Niet om geld, maar om aandacht
voor het soms smartelijke leven van illegalen.
De auteur, Vincent, is 45 jaar oud, gaf tien jaar Nederlandse taalles
aan buitenlandse volwassenen. 'In het begin zaten er nog veel
illegalen bij mij in de klas. Na 1998 werd dit verboden. Ik heb mijn
boek geschreven aan de hand van wat de cursisten mij op school
vertelden. Vaak waren dat steeds weer dezelfde verhalen.'
Mary Eggermont
http://www.caans-acaen.ca/News/reviews.html
|