door Margriet  Hogewind

Tolerantie tot de grens

Aysel is geboren in Antalya aan de kust van Turkije. Op haar zeventiende gaat zij naar de universiteit en ontmoet Nuray, een strijdbare medestudente die zich inzet voor de democratisering van de universiteit. Na voorzichtige toenaderingspogingen bekennen zij elkaar hun liefde. Als Nuray wordt opgepakt wegens opruiende activiteiten, verwaarloost Aysel haar studie om in het geheim zo veel mogelijk bij haar vriendin op bezoek te gaan. Doodsbang dat hun familie en vrienden achter hun geaardheid komen, besluiten de geliefden naar Nederland te gaan en Aysel reist vast vooruit, Na enige weken beseft Aysel echter dat het leven in Nederland veel moeilijker is dan ze had gedacht. Nuray laat uiteindelijk niets meer van zich horen en ze moet aan geld zien te komen om een kamertje te huren. Als de universiteit haar toelating weigert omdat ze illegaal in Nederland verblijft, besluit ze zich in te schrijven voor een cursus Nederlands.

Sabah is in Amsterdam een cursus Nederlands begonnen, Zij is geboren in Egypte en woonde met haar vader en broertje in een achterstandswijk van Caïro. Haar moeder verliet het gezin vanwege mishandeling door haar echtgenoot. Vervolgens richtte hij zijn agressie op zijn dochter. Er ging geen dag voorbij dat zij niet werd afgeranseld, tot hij op een goede dag een andere vrouw ontmoet en hij zijn kinderen op het vliegveld naar Nederland zet.

Sabah en Aysel ontmoeten elkaar op de cursus. Eerst zijn ze nog wat schuchter, maar dan laat Aysel zich door Sabah verleiden. Sabah denkt dat zij vanwege de mishandelingen van haar vader en haar seksuele geaardheid vast wel een verblijfsver-

gunning kan aanvragen. Na vele maanden krijgt ze echter een afwijzing, en als ze op een kwade dag wordt opgepakt wegens zwartrijden op de tram, wordt ze naar Utrecht gebracht om te worden uitgewezen. Voor Aysel betekent dit een herhaling van het trauma met Nuray. Ze is ervan overtuigd dat ze Sabah nooit meer zal zien en besluit naar Turkije terug te gaan. Intussen heeft haar familie gehoord van haar verhouding met Sabah en ze wordt bij aankomst op straat gezet. Uiteindelijk belandt ze in Istanbul om daar op een gruwelijke manier om het leven te komen.

Niet vaak lees je over de lesbische liefde in Turkije of enig ander Islamitisch land. Dit boek is echter niet zozeer een aanklacht tegen de absolute intolerantie ten opzichte van homoseksualiteit in die culturen, maar eerder nog tegen de ontkenning van de Nederlandse overheid om homoseksualiteit als grond voor de toekenning van de vluchtelingenstatus te erkennen. Dit boek geeft een goed inzicht in de problemen waarvoor deze vrouwen hier en in hun land van herkomst geplaatst worden. Het verhaal is onderhoudend en ontroerend geschreven en volgens de schrijver Vincent Etienne gebaseerd op de ervaringen van velen.