Verblijfsvergunning

Het is buitenlanders niet toegestaan om langer dan drie maanden zonder toestemming van de overheid op Nederlands grondgebied te verblijven. Zij die langer willen blijven, dienen zich tot de vreemdelingenpolitie te wenden met het verzoek ze een verblijfsvergunning te verlenen.

In het algemeen heeft een vreemdeling geen recht op toegang tot en verblijf in Nederland, tenzij

1 internationale verplichtingen het land daartoe dwingen
   a bij inwoners uit één van de lidstaten van de Europese Unie of de Europese Economische Ruimte;
   b bij iemand die in zijn eigen land een gegronde vrees heeft voor vervolging wegens geloof, ras, politieke overtuiging,   nationaliteit of het behoren tot een bepaalde sociale groep;
   c bij verblijf als au-pair;
   d bij het lopen van een stage;

2 er een wezenlijk Nederlands belang gediend wordt
a bij arbeid in loondienst;
b bij arbeid als zelfstandige;

3 er redenen van klemmende humanitaire aard zijn
   a voor verblijf bij echtgenoot/echtgenote;
   b voor verblijf bij partner;
   c voor verblijf bij ouder(s);
   d voor een studie;
   e voor een voorbereidende studie;
   f voor een medische behandeling;
   g voor een andere, nader te omschrijven, humanitaire reden.

Zij die niet aan deze criteria voldoen en zich toch op het Nederlands grondgebied bevinden, moeten het land binnen korte tijd (vier weken) verlaten.

Een gedeelte van hen keert, nadat de vreemdelingenpolitie hun aanvraag om een verblijfsvergunning heeft afgewezen, terug naar het land van herkomst. Zij moeten daar opnieuw een plaats zien te veroveren in een maatschappij die hen als mislukt beschouwt.

Een gedeelte van hen blijft echter in Nederland. Zij vinden op korte termijn een partner die zich voor een periode van vijf jaar voor hen financieel garant wil stellen. Hun partner verklaart dat –bij een eventuele honorering van een aanvraag om een bijstandsuitkering op een later tijdstip- hij of zij de uitkering van fl 20.000,- per jaar aan de Nederlandse staat zal terugbetalen. De aanvrager van de verblijfsvergunning komt daarna voor een legale verblijfsstatus in aanmerking.

Een ander gedeelte van hen blijft eveneens in Nederland en moet zich verbergen voor de Nederlandse autoriteiten. Zij hopen later alsnog op de een of andere manier in aanmerking te komen voor, wat in verschillende bewoordingen wordt aangeduid als: een verblijfsvergunning, een legale status, een legaal verblijf, een legale titel, een legalisering of een legaal bestaan. Hun streven is om zo spoedig mogelijk legaal of gelegaliseerd te worden. In de praktijk verdwijnen zij echter in een wijdvertakt illegaal circuit waarna zij:
   a noodgedwongen jarenlang bij familie verblijven zonder enig vooruitzicht op werk of scholing, of zonder enig ander toekomstperspectief;
   b lange tijd onregelmatig werk verrichten in de horeca, de prostitutie, het eigen allochtonencircuit, de huishouding, de kinderopvang, het bezorgen van kranten, het schoonmaakwerk, de seizoensarbeid enz.;
   c na jaren onregelmatig werk door de vreemdelingendienst worden opgepakt en alsnog Nederland worden uitgezet;
   d na jaren onregelmatig werk omkomen door ziekte, moord, zelfmoord of een ongeluk;
   e na lang zoeken alsnog een partner vinden die zich voor hen financieel garant wil stellen;
   f na een lang en onzeker verblijf in Nederland om humanitaire redenen gelegaliseerd worden.

Voor hen die de toestemming om zich in Nederland te vestigen is geweigerd, volgt een periode van onzekerheid en frustratie. Zij hebben geen recht op onderdak, werk, sofinummer, scholing, medische zorg, of ondersteuning op vrijwel enig ander gebied. Het doel is hen uit te sluiten van de Nederlandse maatschappij in de hoop dat zij weer terugkeren naar hun eigen land. Zij leven in constante angst dat de politie hen oppakt en het land uitzet.

Naar:

Ministerie van Justitie, IND: Toelating van Vreemdelingen (november 1995)
Ministerie van Justitie: Het vreemdelingenbeleid kent z’n grenzen.
Politie Amsterdam-Amstelland: Een VERBLIJFSVERGUNNING aanvragen? Wij helpen u op weg! Model A